Oud&Nieuw

We leven hetzelfde leven in een ander jaar: 2017. We zijn nog steeds dezelfde persoon, maar er is een schone lei, als je het zo zou willen zien.
Een nieuw jaar biedt nieuwe kansen. Niet echt natuurlijk; iedereen heeft nog steeds zijn eigen zooitje en zijn eigen leven, maar het is een goed moment om dingen te beteren en niet eerder gegrepen kansen nu toch aan te pakken.
Een nieuw jaar kan ook een nieuwe start zijn. Voor als nieuwe kansen niet genoeg zijn en alles radicaal anders moet. Ook dan kan je je vastklampen aan dat ene cijfertje wat veranderd is en wat je nog een halfjaar verkeerd boven toetsblaadjes zult schrijven.
Eigenlijk wilde ik niet. Een nieuw jaar. Het was zo vast, zo... definitief. De tijd gaat zo snel. Ik wil niet dat de tijd zo snel ging en dat nu niet alleen de uren, de dagen en de maanden dat zouden bevestigen, maar nu ook het jaar. 2016 is niet meer, 2016 is dood, voor altijd. Misschien is dat dit keer wel beter. 2016 was geen jaar om trots op te zijn, op mondiaal niveau. Er zijn een hoop vreemde dingen gebeurd in de wereld. Voor mijzelf was 2016 wel oké, maar fantastisch is anders.
Nu het eenmaal is gebeurd, vastgelegd, vereeuwigd, nu we het jaar in zijn geknald met vuurwerk en champagne, ben ik dit keer toch wel blij dat er een nieuw jaar is. Een jaar moet niet eeuwig duren. Dan onthoud je sowieso niets meer. Dan kunnen er teveel leuke of minder leuke dingen gebeuren in één jaar. Op een gegeven moment is het tijd voor een nieuw begin. Het is precies goed zo. Dat moet de aarde ook gedacht hebben, toen het besloot in grofweg 365 dagen rond de zon te draaien, en zo ook de oude geleerden, om onze jaartelling er op te baseren . Dank u, heren. Wij zijn u eeuwig dankbaar.

 

Ik wens jullie allemaal een prachtig 2017 toe. Dat het een memorabel jaar mag worden, dat je werkt aan het uitkomen van je dromen, dat je doet wat je leuk vindt, dat je gelukkig bent. Daar proost ik op. Cheers!

 

 

Liefs, Manon