Weken gaan voorbij
Uren dagen jaren
Niemand die de snelheid
van de tijd kan verklaren
Gedichtje dat ik ooit schreef (toen ik er vier gedichten per dag uit gooide, nu is het vier per maand of zoiets, maar dat zolang ik ze blijf schrijven is het goed). Is wel toepasselijk. Ik probeer weg te lopen voor de snelheid van de tijd, maar daar gaat de tijd alleen maar sneller van, dus dat heb ik maar opgegeven. Ik laat die snelheid nu zijn ding doen met de tijd, zodat ik kan genieten van de tijd die me wordt gegeven, met vrienden, met familie, met jezelf, met elkaar en met alles en iedereen waar ik van houd. Een goed, geweldig, bruisend, gelukkig, gezond, levendig, onvergetelijk (ik heb namelijk het idee dat ik hele belangrijke dingen van 2016 ben vergeten, ondanks het feit dat januari vorige maand lijkt) en vooral liefdevol 2017 toegewenst. Ik doe niet echt aan goede voornemens, behalve dan mijn standaard voornemens als meer schrijven, meer lezen, minder stressen (als iemand weet hoe ik die dingen voor eens en voor altijd ga volhouden: kom maar op met de tips!). Goed, een nieuw jaar, een nieuw begin met nieuwe kansen. En verpest die kansen nou niet door met vuurwerk te rotzooien.
Liefs, Manon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten