Verhalen kunnen lang zijn. George R. R. Martin's "Storm van zwaarden" moest in de paperbackversie zelfs in meerdere delen worden gehakt, omdat het fysiek te lang was. En het was ook nog een onderdeel van een nog langere serie. Verhalen kunnen ook kort zijn. Zoals mijn eerste boek, Lotgenoten, die maar 50 pagina's telde (wat voor een fysiek echt boek natuurlijk best kort was) (afgelopen 4 november was Lotgenoten jarig en werd het vijf jaar!). Maar het kan korter, natuurlijk kan het korter. Onderstaande "verhalen" zijn verhalen van een x aantal woorden, hersenspinsels die zo van Tumblr gehaald kunnen zijn, gedachten die ik op moest schrijven.
O nee hoor, hij leeft nog, zei ze. Hij wist dat ze loog. Maar hij zei niets, want ze lachte zo mooi als ze loog.
En de dagen kabbelden als een beekje voorbij, alles leek op elkaar, ging in elkaar over, tot alles hetzelfde was.
Alles kan altijd beter, maar het is beter dat je nadenkt over de dingen die al goed zijn.
De grens tussen werkelijkheid en dromen; daar ontstaan ideeën. En daar gaan zoveel ideeën verloren.
Even weg zweven geeft soms de beste kijk op de realiteit.
Six word stories
Een ander fenomeen is "six word stories", verhalen van - jawel - zes woorden. Ik heb het eens geprobeerd en ik vind het best heel moeilijk, maar onderstaande zijn mijn eigen favorieten.
Ik stierf gelukkig zes jaar geleden.
Het vliegtuig vloog weg. Zonder mij.
Hij vertrok maar was ze blij?
Het is zo maar ook niet.
Hij liet haar zoals altijd schrikken
Wat vind jij van zulke korte verhalen?
Liefs, Manon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten