Laatst heb ik Lily and the octopus uitgelezen. Het boek kocht ik in de grootste boekenwinkel van Europa, de Waterstones in Piccadilly, London. Mijn broertje en ik hebben daar afgelopen zomer zo'n twee uur in rondgelopen en toen kwam ik dit boek tegen, mét teckel op de voorkant. Zonder verder te lezen waar het over ging, belandde het boek op de stapel boeken in mijn armen. Later las ik ook de achterflap en was ik ervan overtuigd dat ik een goede koop had gedaan. Omdat mijn broertje zonder boeken zat, heeft hij het voor mij al gelezen en hij was zo enthousiast dat ik besloot Lily te gaan lezen na de zeven Harry Potter boeken. Binnen een paar weken had ik 'm uit en dat is snel, gezien ik eigenlijk geen tijd heb om te lezen. De verloren minuten in bus en metro en trein gebruik ik nu om te lezen - en dat werkt. Dat werkt heel goed.

Lily and the octopus van Steven Rowley gaat over onvoorwaardelijke hondenliefde en niet geheel toevallig over onvoorwaardelijke teckelliefde. De schrijver van de roman heeft zelf ook een teckel (gehad) en dat merk je. Ik herken zoveel dingen van Lily in Tess, dingen die echt heel typerend zijn voor teckels.

Ik heb verschillende keren moeten glimlachen om bepaalde stukjes in dit boek. Maar ik heb ook verschillende keren mezelf moeten bedwingen om niet te gaan huilen. Een lach en een traan, in één boek, dat is knap en een gouden combinatie.

Dit boek was een soort van een impulsaankoop, maar dit is echt een van de beste boeken die ik in tijden heb gelezen (nu heb ik ook al in geen tijden gelezen, dus dat is op zich niet zo moeilijk). Zelfs als je niets met teckels hebt, of slechts een beetje met honden, is dit een aanrader. Het gaat over onvoorwaardelijke liefde, over zelf kiezen waar je heen gaat met je leven en over loslaten.
Lily and the octopus van Steven Rowley is hier te koop.
Veel leesplezier!
Liefs, Manon
[…] heb. Niets is fijner dan een goed boek en ik merk ook hoe goed het is voor het schrijven. Zo las ik laatst Lily and the octopus in zeer korte […]
BeantwoordenVerwijderen