Spiegelbeeld

Het meest van alles was het mijn eigen spiegelbeeld dat me beangstigde. Die ogen die op een zee van wallen dobberden en diep in hun grotten lagen. Die lippen van kersenrood die in de hoeken de diepte in kropen. Die haren van goud die om het gezicht gekruld naar beneden vielen.  Die huid van marmer die nooit zon gezien leek te hebben. 

Was ik dat spiegelbeeld? 

Of was het spiegelbeeld slechts een zwakke afspiegeling van de heersende werkelijkheid?

 

 

Liefs, Manon