Woorden

Sommige woorden vallen me, als ik een boek/tijdschrift/iets anders leesbaars lees, gewoon op. En dan schrijf ik ze op. En soms deel ik ze, zoals nu. Het zijn vaak niet eens hele bijzondere woorden, maar gewoon woorden of zinsdelen die me inspireren.

Stortvloed van woorden. Trouwens. Bovendien. Desalniettemin. Sombere blik. Bitter. Binnen een mum van tijd. Venijnig. Wachten tot Sint-Juttemis. Heuglijk. Louter. Ontkennen. Ongelovig. Fonkelnieuw. Staren in de duisternis en de duisternis staart terug. Iets onderdompelen in duisternis. Oorverdovend stilzwijgen. Tegen het randje van de dood schuren. Als plassen waterverf. Het gevaar ziet jou eerder dan jij het gevaar. De tijd was de laatste factor die de herinneringen had doen vervagen. Murw. In geen velden of wegen te bekennen. De tijd brengt het tot bedaren. Het heeft de geest gegeven. Bleke huid alsof de zon die nooit heeft beschenen. Doorklieven. Onontkoombaarheid. Verstilde leegte. In een oogwenk. Zinderen. Sinister. Versteld staan. Teniet doen. Roodomrande ogen. Lukraak. Habbekrats. Nota bene. De hoop verdampt. Verbijsterend. Ongelooflijk. Grandioos. Gered door de bliksem. Leven in een bubbel. Hemel en aarde. Onzin en noodzaak. Ik ben alleen en wacht op jou. Desastreus. Eenvoud. Onbevangen. Verdwaald in eigen denken. Desinteresse.

 

Liefs, Manon