woensdag 25 januari 2017

Streepgedichten




Ik Tumblr. Al heel wat jaren (tegenwoordig is het alleen nog een middel tegen ernstige verveling of hulpmiddel bij uitstelgedrag, maar het blijft leuk!). En dan kom ik wel eens dingen tegen waarvan ik denk: hé, even onthouden (inmiddels zijn dat al 749 dingen, onder het kopje "favorieten"...). Streepgedichten waren er één van. Geweldige uitvinding is het. Ik had een oud boek liggen (echt een oud boek jongens, ik vermoord niet zomaar boeken!) Zie hier het resultaat.



 

[caption id="attachment_2447" align="alignnone" width="4752"]img_0749 Vervaagd was de waarheid maar er was gelukkig liefde in de wereld.[/caption]

Ironisch genoeg was de waarheid zo "vervaagd" dat ik het woordje "was" zomaar had weggestreept. Zet het gedicht eigenlijk nog meer kracht bij, toch?

[caption id="attachment_2448" align="alignnone" width="4752"]img_0753 Haar blauwe ogen zeggen wat jullie in feite tijdens de depressie waren.[/caption]

[caption id="attachment_2449" align="alignnone" width="4752"]img_0754 Gezien zijn gevoel wilde hij nog steeds dat Rose van zijn hart wist.[/caption]

Ik heb geen idee of het al een bestaande uitdrukking is, maar ik vind een prachtige manier om iemand te zeggen dat je van hem of haar houdt. Of je al van mijn hart weet.

[caption id="attachment_2450" align="alignnone" width="4752"]img_0755 Haar brieven werden geschreven als hem iets was overkomen. Met die onuitgesproken vrees riep ze zijn naam. Het gevoel van opwinding en angst was echt. Maar er is zoveel veranderd. Het zal een nieuw begin worden. [/caption]

Dit is een verhaal op zich. Kort maar krachtig.

[caption id="attachment_2451" align="alignnone" width="4752"]img_0757 De dag dat het geluk met succes terugkeerde had een leegte waarop het lachen danste. [/caption]

Mijn favoriet die ik laatst heb gemaakt. Ik blijf deze woorden maar herhalen en ze blijven even mooi. Ik ben er stiekem best trots op, kan dat?

 

Liefs, Manon




Geen opmerkingen:

Een reactie posten