Lumos
Ik heb de afgelopen 2,5 maand even een stukje van mijn jeugd ingehaald. Wat dit betreft ben ik een laatbloeier, en ik ben de minste niet, de verantwoordelijkheid daarvoor leg ik volledig neer bij mijn ouders. En raad eens wie er nu evengoed op het puntje van de bank zit als mijn broertje en ik weer een magisch schijfje in de DVD-speler duwen? Juist, mijn moeder. Afin, het is d'r vergeven.
Ik heb het over de wondere, magische wereld van Harry Potter. Oké, misschien is het voor kinderen, maar voorlopig blijf ik dat nog even ontkennen. Ik heb nog niet besloten wanneer ik er echt te oud voor word, maar voorlopig is het antwoord nooit. Ik heb me in 2,5 maand door de boeken heen geworsteld en elke keer dat ik een boek uit had, ook de bijbehorende film gekeken. Ik heb ooit weleens een Harry Potter marathon gehouden, maar zonder de boeken te hebben gelezen, en ik moet zeggen dat ik nu veel beter in de gaten heb wat er allemaal gebeurd en wat in welk deel gebeurt.
Het is zelfs zo erg dat ik allemaal fanaccounts vol op Tumblr en Instagram (mijn Instagram feed bestaat nu voor het grootste deel uit Harry Potter en teckels, en het feit dat ik daar openlijk voor uit kom, zegt wel genoeg denk ik). Ik ben haast geobsedeerd erdoor, maar het is ook zó ongelooflijk goed. Ik ben stiekem wel een klein beetje jaloers op J.K. Rowling, ja, ook daar kom ik openlijk voor uit. Met uiterste precisie heeft ze haar wereld opgebouwd en er ook nog een goed verhaal in gedropt. De wereld mag trots op haar zijn.
Alle zeven Harry Potter-boeken lezen was echt een life goal en ik ben best trots dat het me gelukt is. Op vakantie had ik allemaal gave nieuwe boeken gekocht, maar ja, die kon ik nog niet lezen, want ik was pas in deel drie van Harry Potter en je gaat dan niet zomaar stoppen. Maar nu heb ik ze allemaal uit! Het was beter dan ik had verwacht, en mijn verwachtingen lagen al best wel hoog. Het zit zó goed in elkaar dat je je amper kan voorstellen dat dit in z'n geheel eerst in het hóófd zat van iemand. Ongelooflijk. Ik kan me daar over blijven verbazen. Ik kan me ook verbazen over het feit dat de acteurs die de verschillende rollen vertolken in de films gemáákt lijken te zijn voor hun rol. Emma Watson is Hermione, Daniel Radcliffe is Harry, Evanna Lynch is Luna Lovegood (een van m'n favoriete personages), en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mijn favoriete karakterontwikkeling is trouwens die van Neville Longbottom, je gaat echt van 'm houden.
En hoe nu verder, is er leven na Harry Potter? Ja, dat is er. Zoals gezegd een hoop nieuwe boeken om te lezen (Lily and the octopus lees ik nu, over -jawel!- een teckel! Het is nu al een geweldig boek, waarschijnlijk wijd ik er nog wel een post aan als ik hem uit heb), en natuurlijk alle andere dagelijkse bezigheden. O, en tussendoor gewoon lekker blijven praten over Harry Potter met mijn broertje (die ook mega-fan) en iedereen die het wil horen, of niet. Over hoe bepaalde dingen nou zaten, of over hoe erg de dood van die ene was, of over hoe die ene spreuk nou ging. Ja, ik heb eindelijk m'n stukje jeugd ingehaald en dat was het beste wat ik kon doen. Ik zal de boeken niet heel gauw nog een keer lezen, maar het gaat zeker nog een keer gebeuren. En de films zullen met de kerst wel weer tevoorschijn gehaald worden. Ik kijk er nu al naar uit.
Harry Potter blijft voor altijd een plekje in mijn leven en mijn favorieten houden, daar is geen twijfel over mogelijk. Er is geen serie zoals deze.
Liefs, Manon
Nox
Geen opmerkingen:
Een reactie posten